İlk hasadımız
- 25 May
- 1 dakikada okunur
Bugün 5,5 dönümlük zeytin bahçesinde 2,5 yaşındaki yaklaşık 900 Arbequina ağacıyla bereketli bir hasat günü yaşadık.
Zeytin… kadim bir ağaç. Kökleri bin yıllara uzanan, yağıyla şifa, dalıyla barış, meyvesiyle bereket getiren bir dost.
Bu bahçenin kalbi, eli öpülesi Zübeyde Anne.
Rüzgârda eğilen dalları tek tek destekleyen, çapalayan, ayrık otlarını elleriyle ayıklayan; emeği toprağa sinmiş, bilge bir kadın.
Bu toprakta her yaprakta, her kökte onun izi var.
Bekir Bey, nam-ı diğer Biker Bekir, bisiklet grubumuzdan.
Suyun değerini bilen, doğayı seven bir üretici olarak bahçenin bir bölümünde örtü damlama sistemi uygulamış.
Sonuç mu?
Az suyla büyük iş!
Aynı zamanda dikilen ağaçlar bu yöntemle 2–3 kat daha hızlı büyümüş.
Malç taban örtüsü sayesinde ayda bir sulamak yeterli olmuş.
Kurak bölgeler için harika bir sistem…
Sabah arkadaşlarımla birlikte yola çıkarken uğradığımız simit fırınından,
herkese yetecek kadar taze, dumanı üstünde simit aldık.
Arabayı saran o mis kokuyu tahmin edersiniz…
Bahçeye vardığımızda güneş yükselmiş, zeytinlerin üstüne ışık düşmüştü.
Tarakla zeytin toplama işini ilk kez deneyimledim; yapraklara zarar vermeden, sadece zeytinleri nazikçe toplayan bir yöntem.
Düşen zeytinler “çul” denilen örtülere birer inci gibi dökülüyordu.
Gerçekten kendi saçlarım bile bu kadar kolay taranmıyor!
Zeytinler bu yıl çok yağlanmış, bereketliydi.
İspanyol bodur zeytin çeşidi sayesinde verim de yüksek.
İki ağacın ortasına serilen örtü dolunca, zeytinler sepetlere, oradan kasalara alındı.
Yarın Emiralem / Hasanlar Köyü’ndeki soğuk sıkıma gidecekler.
Molada semaver çayı demledik; herkes azığını paylaştı,
sofra birden kocaman bir dostluğa dönüştü.
Bir ara kendimi kaptırıp “Zeytin Gözlüm” şarkısını mırıldandım…
Bahçenin diğer ucundaki 1 yaşındaki fidanlar bile meyve vermeye başlamış.
Doğanın cömertliği karşısında insan sadece şükrediyor.
Zübeyde Anne’ye zeytin gibi uzun, bereketli bir ömür;
Gediz Ovası’na bol yağlı, bol güneşli bir hasat yılı diliyorum.
Yorumlar